Konya ‘ya 125 Kilometre, Karapınar’a 25 Kilometre uzaklıkta olan kasabının doğusunda, Karacadağ, Güneyinde ise Sultaniye bataklığı vardır.Bozkır özelliği gösterir. Kasabanın orta kısmında evler toplu olarak kenarları ise dağınık şekildedir.  Eskiden kalma çok az sayıda taş duvarlı evlerin olduğu, üstleri toprakla örtülüdür. Ancak son yıllarda hızla kiremit örtülü ev sayısı artmıştır. Evler genellikle tek katlıdır. Yanlarında çardak, samanlık ve aşhane  binalar vardır. Ayrıca tuvaletler evin dışına yapılmıştır. Kiremit örtülü ve son yıllarda yapılan evlerin tuvalet ve mutfakları evin içerisinde yapılmaktadır. İki katlı evler çok az sayıdadır. Belediye ve diğer kamu binaları modern görünümündedir. Kasabadaki belediye lojmanları kasabaya ayrı bir güzellik katmaktadır.

 Ana Sayfa       Kayalı İlköğretim Okulu      Ziyaretçi Defteri oku/yaz

      KAYALI        
 Mahallemiz
  Ulaşım
 Ekonomisi

Resimler

 Kamu Kurumlar
Belediyemiz
Okullar
Yaylalar
Önemli Tel.Nolar

Ziyaretçi Defteri

Karapınar İlçemiz

Haberler

Mezarlık Resimleri
Yeni Resimler
 

 

     
il çıkan sayfa sayfa orta sayfa

            KURULUŞU:
           
Kesin olarak bilinmemekle beraber 1886 veya 1890’larda kurulmuştur.

            COĞRAFİ KONUM:
Konya ‘ya 125 Kilometre, Karapınar’a 25 Kilometre uzaklıkta olan kasabının doğusunda, Karacadağ, Güneyinde ise Sultaniye bataklığı vardır.

            Kasaba Yeşilyurt Kasabası, Karapınar İlçesi Işıklar Kasabası, Besci ve Yamaç Köyleri ile çevrilidir. Kasabanın doğusunu dağlık ve diğer yönlerinin Karapınar ovası ve Sultaniye bataklığı ile çevrili olması kasabaya ayrı coğrafi konum kazandırmıştır.

            YEREL DURUM:
           
Kasaba Belediye başkanlığı ve 4 mahalle muhtarlığı ile yönetilmektedir.

            İKLİM VE BİTKİ ÖRTÜSÜ:
          
 Karasal İklim ve buna bağlı olarak bozkır tipi bitki örtüsü görülmektedir.

            AKARSU VE GÖLLERİ:
           
Bataklık Şeklinde bir Gölü olup, akarsuyu yoktur.

            EKONOMİSİ:

 Kasaba’nın halkı genellikle çiftçilik ve hayvancılıkla geçimini sağlamaktadır. Tarım ürünlerinden buğday, arpa çavdar, kimyon, yulaf ve mercimek, pancar,   yonca, silajlık mısır, fiy ve sarımsak ekilmektedir.
          Tarımda  elektrikli yeraltı suyu ile sulama yapabilmektedir. Hayvancılık kasabada yaygındır. Genellikle koyun ve  sığır  yetiştirilmektedir.

            EĞİTİM DURUMU:

Kasaba’da halkın çoğunluğu okur-yazardır. Kasaba’da iki (Kayalı İlköğretim Okulu(1993) ve Kepez İlköğretim Okulu(2006)) ve Lise(1993) vardır. Kayalı İlköğretim Okulu’na 8 yayla ve köyden taşıma yapılmaktadır. Kepez Yaylası ilköğretim Okulu’na ise 8 yayla ve köyden taşıma yapılmaktadır. Kayalı İlköğretim Okulu’nda 500 civarında, Kepez Yaylası İlköğretim Okulu’nda 230, Kayalı Lisesi’nde ise 110 civarında öğrenci eğitim-öğretim görmektedir. Yüksekokul veya fakülte mezunu ve okuyanların sayısı kasaba nüfusuna göre oldukça az olmakla birlikte son yıllarda bu sayıda artma meydana gelmiştir.

            GELENEK GÖRENEK VE TÖRENLERİ:

 Düğünle genellikle eski köy düğünü usulünden yapılmakla birlikte çok az da çağdaş düğün usulünden yapılmaktadır.

            GELİR KAYNAKLARI:

            a-Tarım:

 Kasaba halkı en çok tarım ürünleri yetiştirmektedir. Arpa, buğday, çavdar, şeker pancarı ve yonca yetiştirilmektedir. Az miktarda da mercimek yulaf, kimyon, fiy ve silajlık mısır yetiştirilmektedir.

            b-Hayvancılık:

 Kasabanın ikinci gelir kaynağı hayvancılıktır. Halk genellikle koyun ve sığır yetiştirmektedir.

            c-Madencilik:

Bazı senelerde(Bundan 20 yıl önce) bataklıktan tuz elde edilmiştir.

            d-Ulaşım:

Kasaba Karapınar-Emirgazi-Belkaya-Aksaray Karayolu güzergahında olup, ulaşım sorunu yoktur. Kasabanın ana caddeleri ve ilçe ile arasındaki yol ile Tilkili Yaylasına giden yol asfalt olup, diğer yaylalarla arasındaki yol ise stabilizedir. Yollar her mevsim yollar ulaşıma açıktır.

            e-Ticaret:

Ticaret yaygın olmamakla birlikte, nüfusun % 10’u ticaretle uğraşmaktadır.

            f-Enerji:

 Kasabaya elektrik 1979 yılında gelmiştir. Kasabanın bütün yaylalarına elektrik verilmektedir.

            g-Isınma Sistemi:

Kasaba kıraç  olduğundan yakacak olarak hayvan gübresinden yapılan tezek ve kemre kullanılmaktadır. Az sayıda hayvanı olan ya da olmayan aileler odun ve kömür kullanmaktadır. Ancak son yıllarda tezek yerine odun ve kömür kullanımı artmıştır. Halk son yıllarda hayvan gübresini tarlalarda kullanmaktadır.

            h-Halıcılık:

 Kasabada daha önce yaygın olarak dokunan el halıcılığı  çeşitli nedenlerden dolayı yok olmuştur. Sadece aileler kendi ihtiyaçlarını karşılamak için halı dokumaktadır.

            i-Nüfus:

22 Ekim 2002 yılında yapılan nüfus sayımındaki resmi sonuçlara göre kasabanın nüfusu 4350’dir.

            KASABADA BULUNAN KAMU KURUM VE KURULUŞLAR:

Kasabada belediye, iki ilköğretim okulu bir lise ve bir sağlık ocağı bulunmaktadır.

            KASABANIN GENE GÖRÜNÜMÜ:

Kasaba ilçeye İle ise 125 kilometre uzaklıktadır. Bozkır özelliği gösterir. Kasabanın orta kısmında evler toplu olarak kenarları ise dağınık şekildedir.  Eskiden kalma çok az sayıda taş duvarlı evlerin olduğu, üstleri toprakla örtülüdür. Ancak son yıllarda hızla kiremit örtülü ev sayısı artmıştır. Evler genellikle tek katlıdır. Yanlarında çardak, samanlık ve aşhane  binalar vardır. Ayrıca tuvaletler evin dışına yapılmıştır. Kiremit örtülü ve son yıllarda yapılan evlerin tuvalet ve mutfakları evin içerisinde yapılmaktadır. İki katlı evler çok az sayıdadır. Belediye ve diğer kamu binaları modern görünümündedir. Kasabadaki belediye lojmanları kasabaya ayrı bir güzellik katmaktadır.

            Kasaba içindeki ve yaylalara giden yollar son yıllarda kumlanmış, bakımı yapılmış, ana caddeler asfalt yatırılarak düzenli bir hale getirilmiştir. Yapılan imar ve alt yapı çalışmaları ile kasaba güzel bir görünüm kazandırılmaya çalışılmaktadır. Ayrıca yapılan çeşitli etkinliklerle kasabanın ağaçlandırma çalışmalarına önem verilmekte ve tek çekirdekli meyve ağaçları ile kasaba ayrı bir güzellik oluşturulmaya çalışılmaktadır.

            KASABANIN KURULUŞ TARİHİ:

Kasaba halkı,  değişik göçebelerin bir araya toplanmasından oluşmuştur. Kasabanın ilk yerleşim yeri şimdiki Ekizli Köyü’nün kuzeybatısında ve hala “Kayalı Kışlası” denilen yerde kurulmuştur.

            Kayalı Kışlası’nın kuruluşu hakkında kesin bir bilgi yoktur. Fakat Celali isyanlarının hüküm sürdüğü 16. yüzyılın Tarsus İsyanlarının olduğu sıralarda Adana Dağlarında “Kayalı” aşiretine rastlanmaktadır.

            Kayalı Kasabasının bugünkü yerine taşınması köyün batısında “Akdam” denile bir yerleşim merkezi vardır. Buraya “Altak-Dam” da denir. halk buraya ve “Çokaderesi” ndeki mağaralara inmiştir. “Dikini-Oba” adı verilen Kayalı Kasabasının şimdiki yerine de ilk defa “Deliveli” adında birileri yerleşmiştir. “Gartoğlan” denilen şahısta kendi gayretleri ile kasabanın ilk camisini hicri 1287 yılında inşa ettirmiştir.

            Kasabanın ismi 16. yüzyılda Adana dağlarında yaşayan bir Kayalı aşiretinin boy ya da bölüntüsünün, Karacadağ’a gelerek orada Kayalı adında bir köy kurdukları ve daha sonraları şimdiki yere inip ikinci bir yer tutarak buraya da eski yerleşim yerlerinin adını verdikleri sanılmaktadır.

            KASABANIN TARIM KAYNAKLARI:

 İşlenmeye elverişli olan tarım arazisi 60 000 dekardır. Toprağın cinsi kumludur. Kumlu olması ve bölgenin açık olması nedeniyle toprak erozyonu sıkça olmaktadır. Kayalı’ya ait Derekumca Obasında ve Köpek Yaylasında derede yaklaşık 500 dekar sahada 1971 yılında oba sakinlerinden Fevzi ERGEN’in çabası ile Karapınar Erozyon Önleme Sahasından dikenli tel ve fidan temin edilerek erozyon burada bir nebze önlenmiştir. Kasabada toprak reformu 1960 yılında yapılmıştır. 32 no’lu toprak tevzi komisyonu, toprağı fazla olan kişilerde alıp olmayan bazı kimselere verilmiştir. Kasabanın  %2,5-3’ü ekilmektedir. Geriye kalan kısım otlak ve çoraktır. Toprağı işleme modern tarım araçları ile yapılmaktadır. Kasabaya 26.06,1979 yılında Tarım Kredi Kooperatifi Kurulmuştur. Kooperatif toprağın verimini Arttırmak için çeşitli çalışmalar yapmıştır Tarım Kredi Kooperatifi 2006 yılında yeterince ilgi görmemesinden dolayı kendini feshederek kapatılmıştır.). Gübreleme çalışması oldukça yaygınlaşmaktadır. İklimin bazı yıllarda kurak gitmesi halkın en çok etkilendiği faktördür. Çünkü her şey yağışa bağlıdır. Hayvan gübresi yakacak olarak kullanıldığından gübreleme suni gübre ile yapılmaktadır. Ancak son yıllarda halk doğal gübre kullanmaya daha çok önem verdiği görülmektedir. Eskiden halkın çoğu yaylalara göç etmekte idi. Şimdi ise göç eden halk yaylalara yerleşmiştir.

            KASABADA HAYVANCILIK: Kasabanın ikinci gelir kaynağı hayvancılıktır. Genellikle koyun yetiştirilmektedir(Ancak son yıllarda otlakların yetersizliği ve yağışların azalması nedenlerine bağlı olarak koyun yetiştiriciliği oldukça azaldığı görülmektedir.). Bunun yanında sığır besiciliği de yapılmaktadır. Daha önce kapalı yerlerde yapılan sığır besiciliği yavaş yavaş açık hava besiciliğine yönlendirilmektedir. Ayrıca at, keçi ve eşek de yetiştirilmektedir. Kasabada yaptığımız araştırmalarda 6000’den fazla koyun, 2000’den fazla sığır, 1000 civarında keçi, 100’yakın da at ve eşek yetiştirilmektedir. Büyükbaş hayvanların çoğu çoban tarafından bazıları da ahırda beslenmektedir. Koyunlar ise ya ailelerin tuttukları kişiler tarafından otlatılmaktadır. Ya da her aile kendi hayvanını otlatmaktadır. Kışın ise hayvanlar ahırda besiye çekilmektedir. Halk koyunun yününden halıcılıkta faydalanmaktadır. Evinin çeşitli işlerinde kullanır ya da dışarıya satarlar. Kuzuları ise besiye çekip belli müddet sonra satarak önemli bir gelir elde ederler. Koyun yünleri kirman denilen aletlerle eğrilip ip haline getirilir. Boyandıktan sonra yumak haline gelir. Halıları dokurken bu iplerden yararlanırlar. Hayvanların sütünden peynir, yoğurt ve tereyağı yaparak satarlar. Bunun ışında mandıralara süt satarak karşılığında para, hayvanların yemi ve diğer ihtiyaçlarını karşılarlar.

            KASABADA AİLE HAYATI:

Kadınlar genellikle ev işlerinde uğraşmakta, arta kalan zamanlarda her türlü el işleri ve hayvanlarını bakmakla uğraşmaktadırlar. Erkekler ise bahar ve yaz aylarında petrol sondajı, şahıslara ait su sondajları gibi  yerlerde çalışırlar. Genellikle çobanlık, çiftçilik, turistik yerlerde lokanta veya restoranlarda aşçılık gibi işlerde çalışırlar. Çok az da inşaat işlerinde çalışanlar da vardır. Toprağı olanlar ise tarlalarında çiftçilik ve hayvanların besiciliğini yaparlar. Kış aylarında ise kazandıklarını yerler. Kasabada alkol tüketimi çok fazla değildir.  Kasabada çalışma sahası fazla olmaması nedeniyle genç nüfus dışarıda çalışır.

            KASABANIN GENEL HAYATI:

 Kasabalının ağaç dikmeye karşı ilgisi hayvancılığın yoğun olması nedeniyle oldukça azdır. Bunun için kasaba ağaçsız bir görünüm arz eder. Daha önceleri bu görünümü ortadan kaldırmak için değişik zamanlarda ağaçlandırma ve yeşillendirme çalışmaları yapmış fakat bir sonuç alınamamıştır. Ancak kasabaya su şebekesinin getirilmesi ile halk kendiliğinden çevresinin ağaçlandırabilmek için uğraşmaktadır. Kasabanın toprak yapısı ve iklimine uygun olarak meyvesiz ağaçlar veya tek çekirdekli ağaçların çok olduğu dikkat çekmektedir.

            KASABANIN BATIL İNANÇLARI:

Eski geleneklerin tamamen kaybolmaya yüz tuttuğu görülmektedir. Halk birbirine karşı saygılı ve hoşgörülüdür. Dışarıdan gelen insanlara karşı misafirperverlikleri iyi olup sıcakkanlıdır. Yeni doğan bebeğe ziyarete gelenler çeşitli hediyeler getirirler. Sevdikleri bir kişiye kırkını saydırarak bebeğin ona benzeyeceğine inanırlar.(ama bu gelenek yok olmuştur) Göbek bağını okusun diye okul bahçesine, imam olsun veya inançlı olsun diye cami bahçesine gömerler.

          KASABANIN KURULUŞ TARİHİ:

Kasaba halkı,  değişik göçebelerin bir araya toplanmasından oluşmuştur. Kasabanın ilk yerleşim yeri şimdiki Ekizli Köyü’nün kuzeybatısında ve hala “Kayalı Kışlası” denilen yerde kurulmuştur.

            Kayalı Kışlası’nın kuruluşu hakkında kesin bir bilgi yoktur. Fakat Celali isyanlarının hüküm sürdüğü 16. yüzyılın Tarsus İsyanlarının olduğu sıralarda Adana Dağlarında “Kayalı” aşiretine rastlanmaktadır.

            Kayalı Kasabasının bugünkü yerine taşınması köyün batısında “Akdam” denile bir yerleşim merkezi vardır. Buraya “Altak-Dam” da denir. halk buraya ve “Çokaderesi” ndeki mağaralara inmiştir. “Dikini-Oba” adı verilen Kayalı Kasabasının şimdiki yerine de ilk defa “Deliveli” adında birileri yerleşmiştir. “Gartoğlan” denilen şahısta kendi gayretleri ile kasabanın ilk camisini hicri 1287 yılında inşa ettirmiştir.

            Kasabanın ismi 16. yüzyılda Adana dağlarında yaşayan bir Kayalı aşiretinin boy ya da bölüntüsünün, Karacadağ’a gelerek orada Kayalı adında bir köy kurdukları ve daha sonraları şimdiki yere inip ikinci bir yer tutarak buraya da eski yerleşim yerlerinin adını verdikleri sanılmaktadır.

   
 


                                                  
                                                   Kayalı Kasabası

 

 


kayalı kasabasına ulaşım

Kayalı Mahallesi

  Linkler
 
Konya Valiliği

 Konya Belediyesi

 E.G.M

 Karapınar Belediyesi

 Karapınar Kaymakamlığı

 
 Araç Sorgulama

 Sürücü Ceza Puanı

 
S.S.K

 T.C.Kimlik Sorgulama


Kayalı İlköğretim Okulu

Kepez İlköğretim Okulu


Karapınar İlçeTarım Md.

Karapinartv

Konya İl Tarım

Aile Hekimi Sorgulama

 

 


mecitakin96@hotmail.com
 2008@Kayalı

  Bu güne kadar ziyaretçi sayısı:
 57956

Web hosting by Somee.com